'Ik besloot zo weinig mogelijk mensen te vertellen over mijn ziekte'
“Met sporten ging het niet lekker. Ik dacht dat er iets ‘vastzat’ in mijn spieren, maar het bleek meer dan dat: ik had de ziekte van Parkinson. Die diagnose kwam voor mij totaal uit de lucht vallen en ik kon me er geen voorstelling van maken. Thuis keken mijn vrouw en ik elkaar aan. Los van de diagnose was er niets veranderd. Dus besloten we zo lang het kon gewoon door te gaan met ons leven.” (Bron: Ouderenwijzer.nl)
“Ik besloot zo weinig mogelijk mensen te vertellen over mijn ziekte. Misschien is het beter om te zeggen dat ik het uitstelde. Ik wilde zo lang mogelijk een normaal leven leiden, en mezelf en anderen niet met mijn ziekte belasten. En ik wilde vooral dat mensen mij niet als patiënt zouden zien. Onze dochter zat midden in de puberteit en ook haar vertelden we nog niets. Op een dag stonden we samen haar kamer te schilderen en mijn dochter zei: ‘Goh, wat trilt je hand. Heb je parkinson of zo?’ Toen heb ik gezegd dat ze gelijk had. Achteraf had ik dat beter niet kunnen doen en dit nieuws kunnen bewaren voor een ander moment.”
Lees het volledige artikel op Ouderenwijzer.nl
